woensdag 17 januari 2018

Blogtour: De Stem van de Zee - Mara Li

Hii

Vandaag mijn aandeel in de blogtour van De Stem van de Zee van Mara Li!

Reserveer bij bol.com

Waar gaat De Stem van de Zee over?
Wat als de legendarische koning Arthur zou opgroeien in een dystopische toekomst waar magie weer een rol speelt?
Volg het verhaal van de jonge Arthur door de ogen van Nimue, zijn zus, en laat je meevoeren naar een postapocalyptisch Europa vol mythologie en wonderlijke verschijningen in de trilogie 'De gave van de Selkie'.
Arthur en Nimue wonen bij hun oma sinds hun vader op zee is omgekomen en kennen hun moeder alleen uit verhalen, maar daar komt verandering in als Nimue op zolder een oud dagboek van haar moeder Rona vindt. Kort daarop wordt hun dorp verwoest door een zware storm en overlijdt hun oma. Samen besluiten ze op pad te gaan met het dagboek als leidraad: door hun familiegeschiedenis te volgen, kunnen ze Rona misschien vinden.
Tijdens hun tocht door een grimmig en door ziekte geteisterd Europa krijgt Nimue steeds vaker visioenen van een vreemde, in mistflarden gehulde verschijning. Deze Vale Man lijkt haar niet alleen in haar dromen, maar ook in het echte leven te volgen. Waarom vertoont hij zich aan haar? En welke connectie hebben Nimue en Arthur met de Andere Wereld, de sfeer van de geesten?


Cover en flaptekst
De cover was wat me aantrok in dit boek. Ik had de flaptekst eigenlijk niet gelezen, maar ik zag deze cover en dacht: ja! Ik wil dit boek lezen. Echt een mooie kleurcombinatie en lettertype. Tof!

Poëtisch
Wat me gelijk aan het boek opviel was de schrijfstijl. Ergens vond ik het mooi geschreven, maar in de meeste gevallen vond ik het ontzettend traag. Door alle mooie zinnen die ellenlang woorden achter elkaar bevatten, kwam voor mij het tempo er maar niet in. De wereld wordt heel uitbundig beschreven en dat is fijn om de wereld te leren kennen, maar ik heb zeker tot de eerste 60 pagina's tempo gemist. Het was me te beschrijvend en poëtisch, maar daarna vond ik het leuker worden. De poëtische schrijfstijl geeft wel veel stof voor quotes, trouwens, dat wel.


'De vlieger ontsnapt in een wervelende vlucht boven zee. Ik staar naar de gele stip tegen een grijzer wordende lucht, totdat ik hem niet meer kan zien. Waar ga je heen? vraag ik hem in gedachten. Zal iemand je vinden?'
Magie
Hoewel de achterkant over magie spreekt en het er ook wel een beetje in was verwerkt, had ik veel meer magie verwacht. Het was nu meer een soort realistische wereld waarin toevallig wat geesten en genezers rondlopen, zo'n idee gaf het mij. Ik vond dat wel jammer, want ik was klaar om naar een gave wereld te reizen, vol met magie. Het was nu meer een Vliegende Hollander op zee-verhaal met de pest als bedreiging.

'Even waarachtig als de poolster en zo steevast als de getijden van de zee.'

Toch wel leuk
Genoeg kritiek nu, want uiteindelijk gaf het boek ook positieve vibes. De personages vond ik bijvoorbeeld heel interessant en origineel. De setting trok me niet echt, maar was wel helemaal uitgedacht, dat kon je merken. Dat gaf een sterke basis aan het verhaal. Er kwam een veelzijdigheid van personen, volken en gebieden voorbij, waardoor er wel telkens wat gebeurde op een gegeven moment, zonder dat je overspoeld wordt door informatie. Tot slot vond ik ook het familiegebeuren een mooie toevoeging. Het gaf een ontroerende laag aan het verhaal en liet je begrijpen waar de hoofdpersonages alles voor doen.

Niet helemaal wat ik verwachtte, en ik trek nu ook nog niet naar deel twee toe, maar het boek heeft me zeker ook mooie dingen gebracht.

De blogtour gaat natuurlijk morgen gewoon verder! Klik hier als jij wil weten wie er allemaal nog wat over dit boek gaan plaatsen en check hun meningen ook!



Liefs,
Monica 

maandag 15 januari 2018

Recensie: The Enchantress Returns (The Land of Stories #2) - Chris Colfer

Hi daar,

Afgelopen jaar las ik het eerste deel in the Land of Stories serie van Chris Colfer en werd gelijk verliefd op de wereld en de personages. Wat een heerlijk verhaal, dat smaakte naar meer!


Koop bij bol.com

Waar gaat The Enchantress Returns over?
Alex and Conner Bailey have not been back to the magical Land of Stories since their adventures in The Wishing Spell ended. But one night, they learn the famed Enchantress has kidnapped their mother. Against the will of their grandmother (the one and only Fairy Godmother), the twins must find their own way into the Land of Stories to rescue their mother and save the fairy tale world from the greatest threat it's ever faced.

'No one wins when there is loss.'

Cover en flaptekst
De covers van The Land of Stories serie vind ik erg mooi. Ze zijn eigenlijk al een verhaal op zich. Het verhaal wordt in personages en attributen al een beetje weergegeven, dus het is erg leuk om voor en tijdens het lezen de cover nog weer even in de gaten te houden. De flaptekst klinkt avontuurlijk en sprookjesachtig, maar ik heb eigenlijk de flaptekst maar kort gelezen en ben toen gelijk in het verhaal gedoken.

'Just because anyone can do something doesn't mean everyone should.'

Sfeer
Wat ik zo heerlijk vind aan deze serie is dat het gaat over al je favoriete sprookjes, maar dat het ook die magische, sprookjesachtige sfeer overbrengt in de schrijfstijl. De manier waarop het verhaal verteld wordt en de personages met elkaar communiceren, daar hangt gewoon een heel fijn gevoel aan. Dit magische begint al bij het eerste woord en duurt tot en met het laatste. Verder is het verhaal zelf natuurlijk ook heel sprookjesachtig. Hoofdpersonen Alex en Conner zijn weer een jaar ouder dan in hun vorige avontuur, en ze vinden zichzelf al heel volwassen. Ik vind het super leuk om te lezen hoe ze zich nu gedragen in hun eigen wereld en de sprookjeswereld en hoe het hen eigenlijk juist in problemen brengt. Daarnaast zit ook dit deel weer vol mooie quotes en levenslessen, wat ik erg mooi vind. Naast een leuk verhaal, krijg je ook nog een portie wijsheid op je bord.

'Jealousy is just a reminder of the frustrations you have with yourself.'

Origineel
Waar ik bang voor was, aangezien deze serie uit 6 boeken bestaat, dat het per deel een beetje zou afnemen in originaliteit. Het tweede boek ben ik minder bang voor dan voor het zesde boek, dat wel, maar alsnog was ik bang dat de wereld in het eerste boek wel verkend was. Tuurlijk zijn er belachelijk veel sprookjes en klassieke verhaaltjes, maar in deel één heb je zo ontzettend veel (van de bekendste) sprookjesfiguren al ontmoet en ben je letterlijk The Land of Stories volledig doorgereisd. Wat meer was er te verkennen? Veel! Dit deel begon gelijk al ontzettend origineel en dit hield het hele boek aan. Er zijn weer zoveel nieuwe personages en plekken die je ontdekt, en zoveel nieuwe manieren van door het land reizen en voorwerpen verzamelen. Ik had het niet gedacht, maar ook dit deel zit weer vol met originele avonturen. Je komt ook de bekende figuren uit het eerste deel weer tegen, maar dat is juist leuk. Veel figuren maken een groei door en je leert ze allemaal beter kennen. Ook Alex en Conner maken een groei door en ik vind het per deel nu al leuker worden.

'What are our options? If I have the choice of being doubtful or being hopeful, I'm going to choose hopeful. It takes less work to be positive.'

Ik ben ontzettend benieuwd naar deel 3, maar het zal niet lang duren voor ik die ga lezen! Ik hoop dat ook dat deel me weer kan verrassen en dat ik een hoop bekende, maar vooral ook nieuwe personages leer kennen. Dit avontuur mag van mij wel 6 boeken duren!


Ken jij the Land of Stories serie al? En wat is jouw favoriete sprookje?

Liefs,
Monica

zaterdag 13 januari 2018

Recensie: De Overlevenden (The Darkest Minds #1) - Alexandra Bracken

Hi,

Toen ik ontdekte dat The Darkest Minds in het Nederlands zou worden uitgegeven, werd ik ontzettend enthousiast! Deze serie leek me zo ontzettend gaaf en ik wilde hem zo graag lezen!


Koop bij bol.com

Waar gaat De Overlevenden over?
Als Ruby op haar tiende verjaardag wakker wordt, is iets in haar anders dan de dag ervoor. De verandering is voor haar ouders alarmerend genoeg om haar in de garage op te sluiten en de politie te bellen. De verandering zorgt ervoor dat Ruby naar Thurmond, een zwaar bewaakt heropvoedingskamp, wordt gestuurd. Ze heeft weliswaar de mysterieuze ziekte overleefd die als een epidemie onder de jongeren van Amerika rondwaarde, maar ze heeft er iets angstaanjagends voor in de plaats gekregen: bovennatuurlijke krachten die oncontroleerbaar zijn.

Nu Ruby zestien is, behoort ze tot de gevaarlijkste tieners in het land...


Cover en flaptekst
De cover vind ik mooi zo met de kleur groen, die ook aansluit bij het verhaal. Het is een dystopische, wat duistere cover die goed aansluit bij de toon van het boek. De cover van de Engelse editie vind ik wel mooier, met de metalic laag en zonder personen op de cover, maar deze cover kan er ook goed mee door. Ik vind het fijn dat het een lekkere grote paperback is, super mooi! De flaptekst klinkt heel gaaf.

Luguber, uiterst gaaf begin
Toen ik begon met lezen, moest ik heel eventjes in het verhaal komen, want het speelt zich in een dystopische wereld af en ik moest even wennen aan de setting. Er kwamen afkortingen en gebeurtenissen voorbij die ik niet helemaal kon plaatsen en die niet (helemaal) werden uitgelegd, maar al snel raakte ik gewend aan het verhaal. En toen was ik verslaafd. Bracken neemt geen blad voor de mond en de lugubere setting en gebeurtenissen zijn een feit. Het verhaal doet me een beetje denken aan Divergent, maar dan toch op een hele originele manier. Ik vind het concept erg gaaf en de uitwerking begint steengoed. De eerste 100 pagina's vlogen om en ik was klaar om het boek 5 sterren te geven. De personages vond ik sprekend, de plotlijn was verrassend en vol actie en het is. zo. spannend.

'Het was beter om in de schaduw te blijven dan door het donker te worden opgeslokt.'

Maar dan
Het jammere vond ik, dat Ruby op een gegeven moment is uitgebroken uit Thurmond en op de vlucht is met Liam, Chubs en Zu. Hoewel de personages allemaal leuk en uniek zijn, vind ik dat door hun belevenissen zo gedetailleerd te beschrijven, het interessante uit de plotlijn een beetje wegviel. Er zijn een heleboel dialogen en tuurlijk zijn die nodig om elkaar te leren kennen en om plannen te maken als je op de vlucht bent, maar er was wel heel veel gepraat. En daarnaast ook heel veel gedetailleerde beschrijvingen. Dit vind ik op zich fijn bij de actiemomenten die erin zaten als ze ontdekt werden en weer moesten ontkomen, maar op momenten dat ze de bus gaan maken of eten zoeken hoef ik niet in detail te weten hoe dat te werk gaat. Het had een stuk bondiger gekund op de middelste 300 pagina's, want het 5-sterrengevoel dat ik in het begin had, begon wat af te zakken. De schrijfstijl houdt het echter wel boeiend genoeg, want Bracken heeft een hele spannende, aangrijpende manier van schrijven.

The End
Tegen het einde weet Bracken me weer te pakken. Er komen dingen aan het licht die gebeurd zijn met Ruby en haar ouders, Chubs, Clancy en plottwists geven een nieuw beeld van de krachten van de kinderen en de plannen van de slechteriken. Het einde komt echt als een klap, maar ik moet zeggen dat het gevoel dat sommigen hebben met dat het einde een mega plottwist heeft die hun hart compleet breekt, dat had ik niet zo. De plottwist voelde ik ergens een beetje aankomen, al was die natuurlijk alsnog erg verrassend, maar ik had geen gebroken hart gevoelens of grijze haren van de schok.

De Overlevenden is een fantastisch eerste deel in een serie die een zeer originele wereld aan ons introduceert vol met lugubere praktijken, duistere krachten en een constante dreiging. Hoewel ik het midden wat traag vond, heb ik toch enorm genoten van het boek en kijk ik uit naar deel twee, die al op mijn nachtkastje klaarligt!

Ik dank uitgeverij Karakter hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar.


Liefs,
Monica

Ik ontving dit boek in ruil voor een eerlijke mening. Mijn mening is op geen enkele manier beïnvloed.

donderdag 11 januari 2018

Recensie: In het Diepe - Estelle Maskame

Hey daar,

Een boek dat in december 2017 uitkwam en waar ik heel erg naar uitkeek, was in het Diepe van Estelle Maskame. In het Engels - Dare to Fall - had ik hem al gespot, maar ik wist dat hij in het Nederlands kwam en dat vind ik toch fijner lezen en toffer om te promoten. Ik las hem op de tweede dag van dit jaar uit, en nu deel ik met je wat ik ervan vond!


Koop bij bol.com

Waar gaat In het Diepe over?
Een jaar geleden viel MacKenzie als een blok voor de scheve glimlach van Jaden. Maar nu is alles anders. Een tragisch ongeluk heeft Jadens familie verwoest. En ondanks haar gevoelens kan Kenzie het niet aan om nog een familietragedie te doorstaan met Jaden. Dus loopt ze van hem weg. Maar als ze hem na een jaar toevallig weer tegenkomt, realiseert ze zich dat ze haar gevoelens voor hem niet langer kan negeren. Maar zal MacKenzie de sprong in het diepe durven te wagen?

Cover en flaptekst
De cover vind ik zo mooi! De kleurencombinatie vind ik geweldig en het straalt contemporary uit. De tekst op de cover (De dood. Zij is er bang voor. Hij is eraan gewend) vind ik na het lezen van het boek niet helemaal passend, maar het trekt wel de aandacht en slaat ook wel op de problematiek die speelt in het verhaal. De flaptekst klinkt echt heerlijk zoetsappig met een diep randje, dus ik was om.

Schrijfstijl en tempo
In het begin van het boek maak je kennis met een boel personages. Dat is even een uitdaging om allemaal te onthouden, maar gelukkig zijn dat de enige en belangrijkste personages in het hele boek. Ik vind het fijn dat Maskame er niet 100 bladzijden over doet om introducties te geven en terugblikken te voeren naar allerlei gebeurtenissen in het verleden van de personages. Het boek begint vlot, gelijk na 'het tragische familieongeluk'. Zonder dat je precies weet wat er gebeurd is, ontdek je dat beetje bij beetje en leer je ook de personages kennen die ermee te maken hebben. Ik vind MacKenzie een heel leuk personage en ik kon me goed met haar identificeren. Ik vond haar handelingen logisch en ik voelde met haar mee. Dat vond ik erg fijn aan het boek, want ik vloog er doorheen en het pakte me heel erg.

'Wat moet je zeggen tegen iemand die rouwt om de dood van haar ouders? Ik weet het niet. Niemand weet het.'

Problemen
Wat ik mooi vind aan het boek, is dat het een super snel lezend boek is, ondanks de problemen die er zich voordoen. Maskame krijgt het voor elkaar om niet het accent te leggen op alle problemen, waardoor er een depressieve toon ligt op het verhaal. Zij brengt het verhaal juist zo dat er hoop en nieuwe vriendschappen ontstaan en dat er zelfs grappige momenten voorkomen. Tuurlijk rouwen er personages, zijn anderen verdrietig en gebeuren er dingen die je raken, maar dit alles is niet zo zwaar beladen dat je het boek weglegt met een dipje voor een volgend boek. Het laat je juist achter met een fijn gevoel en dat vind ik echt een pluspunt.

Contemporary met mooie laag en open einde
In het Diepe leest als een trein en benadert serieuze problemen met een glimlach, waardoor je aan het boek gekluisterd zit en het in je hart sluit. Ik vond het echt een mooie afwisseling tussen contemporary elementen die slaan op vrienden in hun dagelijks leven met uitgaan, grapjes en onzekerheden, en de contemporary elementen die slaan op serieuze familieproblemen, rouw en drankmisbruik. Ik had het boek heel snel uit, maar toen kwam er een puntje dat voor mij het boek liet zakken in sterren: het heeft een vrij open einde. Misschien weet je dat ik geen fan ben van open eindes, dus ik was ook niet zo blij dat dit toffe verhaal werd afgesloten met... geen afsluiting. Tuurlijk kan je ergens raden wat er een beetje gaat gebeuren, maar ik had nog graag gehad dat dit was beschreven en meer afgerond was, juist omdat het zo lekker weg las.

Dit boek is gewoon heerlijk, geen twijfel over mogelijk. Pak het op en lees het uit, je bent me dankbaar. Ik dank uitgeverij Moon hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar.



Liefs,
Monica

Ik ontving dit boek in ruil voor een eerlijke mening. Mijn mening is op geen enkele manier beïnvloed.

dinsdag 9 januari 2018

Wrap up december en TBR januari!

Hii daar,

December was voor mij een matige leesmaand, zo aan het einde van het jaar. Ik had tentamens en natuurlijk de feestdagen die maakten dat ik niet echt aan lezen toe kwam. Al met al las ik toch 4 boeken, waar ik aardig trots op ben.



Klik op de titel als je de recensie wil lezen ;)

Gelezen



The White Rose
The Dreadful Tale of Prosper Redding
Zwarte Lieveling
De Eliminatie

TBR januari

In januari heb ik wat meer leestijd, dus ik denk ook dat ik een stuk meer boeken ga lezen. Ik ben nog bezig in In het Diepe van Estelle Maskame en The Land of Stories 2: The Enchantress Returns van Chris Colfer, die ik allebei in januari uit ga lezen.
Daarnaast ben ik net begonnen in de Overlevenden van Alexandra Bracken (hoezo ik begin in teveel boeken tegelijk?).
Verder staat op mijn lijstje voor januari nog De Notenkraker, de Slapende Prins en A Semi-definitive List of Worst Nightmares van Krystal Sutherland. Die laatste wil ik al maanden lezen en het wordt er nu gewoon tijd voor.

Ik heb een app met een wiel dat langs titels draait en voor mij beslist welk boek ik ga lezen, dus verder laat ik de app bepalen welke boeken er in januari nog meer gelezen gaan worden. (Mocht je het willen weten, de app heet: Whosnext).

Welke boeken las jij in december? Heb je nog aanraders?

Liefs,
Monica

zondag 7 januari 2018

Recensie: De Notenkraker - E.T.A. Hoffman en Sanna Annukka

Hoi lieve boekenwurm,

Voor kerst kreeg ik De Notenkraker, een prachtig geïllustreerd boek, uitgegeven door Blossom Books. Dit pareltje had ik al op het oog, maar ik heb hem uiteindelijk ook echt gekregen!


Koop bij bol.com

Waar gaat De Notenkraker over?
Op dat moment zag Marie iets wat niemand nog was opgevallen. Helemaal achter op de tafel stond een eigenaardig mannetje, heel onopvallend, alsof hij geduldig op zijn beurt wachtte.

Het is kerstavond. Fritz en Marie kunnen niet wachten om hun cadeautjes open te maken. Tussen alle geschenken vindt Marie een vreemd uitziende notenkraker. Nog vreemder: hij komt 's nachts tot leven. Voordat ze het weet is Marie het middelpunt van een gevecht tussen de Muizenkoning en het andere speelgoed en wordt ze meegenomen naar een wereld van suikerkastelen, chocoladekoningen en echte liefde.


Cover en flaptekst
De Notenkraker heeft een hele aparte vorm. Ik vind dit aan de ene kant wel mooi, want zo springt hij eruit, maar aan de andere kant vind ik hem een beetje uit proportie. Hij had van mij iets minder langwerpig mogen zijn, dan had hij tussen mijn planken gepast. Verder is de uitwerking wel super gaaf, met een linnen omslag, voelbare letters en geweldige illustraties op de schutbladen.

Magisch sprookje
Het verhaal was iets anders dan ik had gedacht. Er speelde zich veel meer in de echte wereld af dan in de wereld waar de Notenkraker en de muizen tot leven komen. Dat vond ik wel jammer, maar dat is niet de schuld van het boek natuurlijk. Het verhaal is wel heel bijzonder en ik vind het erg gaaf dat ik eindelijk heb gelezen wat het verhaal van de Notenkraker nu echt is.

Geweldige illustraties
De illustraties in het boek zijn echt geweldig. Ik vind ze super mooi en de stijl past helemaal bij het verhaal. Ze zijn wat geabstraheerd, maar nog steeds herken je alle figuren duidelijk erin en snap je wat er wordt afgebeeld. Er zitten best veel illustraties in en dat vind ik heel fijn, want het is een hele mooie toevoeging aan het verhaal.

Bijzonder taalgebruik
De schrijfstijl van het verhaal vind ik erg bijzonder. Je ziet dit soort schrijfstijl wel vaker in klassieke verhaaltjes, bijvoorbeeld in Alice in Wonderland. Ik vind dat een hele mooie manier van schrijven, met bepaalde woorden en zinnen die echt een soort magie dragen an sich.

De Notenkraker is niet zo dik, maar toch vol met mooie woorden en fantasierijke zinnen. De prachtige illustraties maken het boek compleet. Een must-have voor in je boekenkast!


Liefs,
Monica

vrijdag 5 januari 2018

Recensie: De Eliminatie - Daniëlle Bakhuis

Hey daar,

Als ik gelijk even met de deur in huis mag vallen, zal ik toegeven dat ik geen fanatieke thrillerlezer ben. Ik vind thrillers wel leuk, maar niet veel thrillers spreken mij aan en halen me werkelijk over tot lezen. Toen Joëlle van de Boekentijgers helemaal lyrisch was over De Eliminatie, ben ik de synopsis gaan lezen. Het sprak me meteen aan en dit leek me echt een boek voor mij. Dus met het boek eenmaal in huis, begon ik mijn avontuur.

Koop bij bol.com

Waar gaat De Eliminatie over?
Over de hele breedte van de muur zijn gifgroene letters opgelicht. Met elke tel zwelt het groen feller aan totdat het een zachte gloed de ruimte in werpt en nalaat op op onze gezichten. Ik lees de woorden op de muur één, tien, honderd keer, maar ze krijgen geen betekenis in mijn hoofd.

ELIMINEER DE HELFT OM DE ANDEREN TE LATEN LEVEN.

Ik kijk naar de andere personen en voel mijn huid in een harnas veranderen. Ik kan niet dood. Ik mag niet dood. Ik heb nauwelijks geleefd. Wanneer de zestienjarige Chleo van Doren wakker wordt in een vochtige garage weet ze meteen dat het mis is. Ze is opgesloten met negen anderen, waaronder een junk, een oude man in een rolstoel en een baby. Elimineer de helft om de anderen te laten leven, luidt de boodschap. Maar hoe overtuig je anderen ervan dat je de moeite waard bent, als je dat zelf eigenlijk niet vindt?


Cover en flaptekst
De cover vind ik wel gaaf, het is duister met zo'n lege kamer en de felle titel erop. Wat ik vooral gaaf vind zijn de felgroene schutbladen met geweren erop, die trekken mega de aandacht. Ook de ondertitel wie is het waard om te blijven leven? is een eye-catcher. De flaptekst vond ik erg gaaf klinken, want het lijken zulke verschillende personages te zijn, wat is hun verhaal? En wie komt er uiteindelijk uit als 'belangrijk genoeg' om te blijven leven?

En actie! Nou ja, nog niet
Het boek begon voor mij gelijk pakkend. Je leest hoe Chleo wakker wordt, haar leven leidt, naar school gaat en communiceert met haar moeder: het moment waarop je binding krijgt met Chleo. Ondanks dat ik het pakkend vond, had voor mij het tempo er nog iets meer in gemogen, want aangezien het bestempeld is met 'thriller' verwacht ik gekluisterd te zitten aan het boek en slapeloze nachten te hebben. Dat het opbouwend is en introducerend, snap ik en dat is niet erg, maar ik heb zo'n 100 pagina's gelezen voor ik ging slapen en dat ging nog zonder wakker te schrikken in de nacht.

En toen wel
Daarna kwam karma in het spel, want vanaf het moment dat ik eigenlijk dacht 'jeetje het mag wel wat grimmiger worden' kwam me er toch een boel actie en duisternis in. De Eliminatie gaat van start en iedereen gedraagt zich op zijn of haar eigen manier in het spel waarbij de helft dood moet. Een aantal mensen lijkt een beetje vanzelfsprekend: een zieke man en een oude man, maar er zijn nog 8 anderen. Hoe zou je daaruit kiezen? En kun je het eigenlijk wel maken om zo'n arme man tot de dood te veroordelen? Je bent zelf ook actief bezig met bepalen wie jij het waard vindt om te blijven leven. Dat is wat De Eliminatie met je doet: je wordt erin gezogen en bent in je hoofd mensen aan het vermoorden en redden. Bizar. Onder degenen die uiteindelijk sterven, zit er een die mijn hart brak. Echt Bakhuis, wat een rotstreek, haha.

Ontknoping
De uiteindelijke ontknoping van het boek vond ik gelukkig erg sterk. Je zou kunnen discussiëren over de geloofwaardigheid van hoe iedereen in de bus terecht is gekomen, maar het blijft een fictieboek dus ik vind dat dat juist wel een tof randje geeft aan het verhaal. De Eliminatie is gruwelijk realistisch en de ontknoping is het topje van de verrassingsijsberg. Ik zag het niet aankomen, maar vond het wel heel gaaf gedaan. Wie zat er achter de Eliminatie? Wie worden er geëlimineerd? Hoe zit de Eliminatie precies in elkaar? Je vragen worden gelukkig allemaal beantwoord. Het boek heeft een gesloten einde en dat vind ik echt heel erg fijn, want ik kan er niet tegen als ik zelf moet invullen wat er gebeurd is. Daar lees ik een boek voor. Bakhuis krijgt het zelfs voor elkaar om naast spanning nog andere dingen te laten opbloeien, want zo'n tijd samen in een bus creëert toch een band, ondanks de situatie. Het is een psychisch spel waar je nooit klaar voor gaat zijn. Echt. Heel. Tof.

Ik dank uitgeverij Best of YA hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar en lof voor Daniëlle Bakhuis voor De Eliminatie.



Liefs,
Monica